Mən çox güclüyəm…

Bu başlığı elə-belə qoymadım. Doğrudan deyirəm, mən çox güclüyəm. Demirəm, belə vuranam, elə vuranam, xeyr, mən heç bilmirəm, necə vururlar? İndiyə qədər heç kimlə dalaşmamışam, bəlkə də bu cür olan yeganə oğlanam. Mənim gücüm əzələmdə, davamda deyil. Gücüm içimdədir.

Kurtlar vadisinə yəqin ki, baxmısız. Bir seriyada Ersoy Ulubey heç bir zəifi olmayan birini güclü insan olaraq bildirmişdi. Təbii ki, bu onun fikri deyil, sadəcə obrazıdır, o heç, onu demirəm. Demək istədiyim odur ki, mən də elə bu cür fikirləşirəm. Çoxu deyə bilər ki, sən heç yaşamırsan ki, eybi yox, qoy desin. Mən ancaq özümçün olandə ən güclü oluram.

İstəyirsən?! Onda elə!

Əvvəlki yazılarımdan birində məqsədlər haqda yazmışdım, göstərmişdim ki, məqsədlər insanı irəliyə aparmaq üçün nə qədər vacibdir. Bu yazımda isə həmin məqsədə çatma istəyinin nə qədər vacib olduğunu çatdıracağam.

İstək… Belə baxanda güclü sözə oxşamır. Adi bir söz kimi təəssürat oyadır. Amma atalar pis demiyib: Babbalaca boyu var, dam dolusu toyu var. Bəli doğurdan da bu söz çox şeyə qadirdir. Bəşəriyyətdə insan tərəfindən nə hazırlanıbsa, hamısında bu sözün rolu var. İstəyiblər, ediblər. Demirəm istəməsən heç nə edə bilmərsən, xeyr, amma istisnalar qaydaları pozmur.

İrəli İB… Səninlə İrəli…

Bu gün demək olar ki, hamı İrəli İB-in 3 yaşı tamam olduğunu müxtəlif yerlərdən eşitdi. Düz 3 il əvvəl yaranmış İrəli İB mən də daxil olmaqla minlərlə gəncin həyatında iz qoydu və qoymaqda davam edir. Lakin mənim bu ailəyə üzv olmağım heç də asan olmadı. Əvvəllər heç də yaxşı baxmadığım bu yerə dostum İlhamiz tərəfindən gətirildim. Ona bu birliyə üzv olduğu üçün həmişə gülür, türklər demiş “dalga geçirdim”. Lakin indi bu düşüncələrə beynimdə yer yoxdur. Ümumiyyətlə, İrəli İB barədə düşüncələrimi iki hissəyə ayırıram: Üzv olanadək, üzv olandan sonra.

Biz türk deyilik…

Bu gün sizə təqdim edəcəyim yazı “Avarlar türk deyil” mübahisəsi ətrafındadır. İndi çox insan türkçülüyün ifrat təbliği nəticəsində ərəb, fars və kürdlərdən başqa bütün cənubi-qərbi Asiya müsəlman xalqlarını türk olaraq tanıyırlar. Bu xalqlar siyahısında dillərini belə bilmədikləri ləzgi, avar, çeçen və s. kimi dağlı xalqları da var.

Qıjıxana

Gəzirdim. Gözümə gözəl göründü. Görsəydim gözəl gözlərini. Görəmmədim. Günəşə görə görünmədi. Guya gedəcəydim görməyə. Gözəlin güzəranı girdabda görünürdü. Görəsən, gicdimi gördüyüm?

“Mən”lərim başımı qarışdırıb…

Bu yazımda A və B hərflərini işlədəcəyəm. A – Mənim bildiyim “mən”əm, B – başqalarının bildiyi “mən”. A – Xoşbəxt olmayan, həyata həvəsi olmayan bir “mən”, B – daim gülərüz, dərdsiz, xoşbəxt, işə yarayan bir “mən”dir.

Balacalığımdan həmişə lazımsız biri olmuşam. Məhlədə topum olanda hamının “can brat”ı, topum partdıyanda isə heç “11 tuş”a da dəvət etmirdilər. Topum olanda B onlara lazım idi, olmayanda A lazım olmadı, yəni əsl mən lazım deyildim.

Mən də edim etiraf… Nolar ki?

Deməli, son həftədə blogerlərin etiraflar silsiləsinə tamaşa etdik. İlk yazını gördüm, içimdən yazmaq keçdi, amma plagiat olmasın deyə yaza bilmədim, sonradan gördüm hamı yazır. Prinsipim “axının əksinə” olduğu üçün bu dəfə də ona görə yazmadım. Lakin dünən oturub fikirleşdim ki, hamı yazır, öz içimdə özümü necə hiss eləsəm də o hissi heç kim görmür, yəni başqalarının yazılarını necə oxuyurlarsa, mənimkini də elə o cür oxuyacaqlar. Komplekslərimi, düşüncələrimi bircə mən görürəm. Etiraf etmək qərarına gəldikdən sonra isə rəqabətsiz anı yaxalamaq lazım gəlirdi. Yazan yazıb, etiraf edən edib, qaldım mən, indi mənim yazım təzədir. Çox uzatdım bilirəm, ilk etirafım da çürükçü, uzunçu olmağımdır.

Əsəb…

İçərişəhərdən Sabir bağına gedərkən ayağıma ilişən daşa baxan oğlanın əlindəki kitab dəftərin yazılmış hissəsində həkk edilən cümlələri ürəyindən keçirən hər bir soydaşımızın dərdləriylə maraqlanmaq üçün təşkil olunmuş ekspedisiya üzvlərinin getdiyi avtobusla yola çıxmış şəxslərin evdə saxladıqları heyvanlara baxanda könlü dağa dönən evsizlərin ağıları qulağımdan getmədiyinə görə hirsləndiyim,

Niprav çıxan Atalar…

Deməli, mırtdaşmaq istədim, hədəf kimi, içib kəlam yazan qədimski atalarımızı götürdüm))) Yalnız 3-cüsü Bəhrələnmədir.
1) Aslanın erkəyi, dişisi olmaz —– Aslan kişi adıdır nədənsə ;
2) Tələsən təndirə düşər —– Asta qaçan namərddir;
3) Bu günün işini sabaha saxlama —– Gecənin xeyrindənsə gündüzün şəri yaxşıdır;
4) Artıq tamah baş yarar —– Çox pul cib deşməz ki;
5) Anasına bax qızını al —– Hər qoyun öz ayağından;

Xalturist Bloqerlər

Bu mövzuya elə-belə toxunmadım, məncə bu mövzu xüsusilə bizdə çox aktualdır. Çoxdandır bu haqda yazmaq istəyirdim, amma bloqu açan kimi başqa yazı gəlirdi ağlıma, bu isə yaddan çıxırdı. Bu gün bir bloqerin yazısında bu haqda kiçik hissə gördüm, dedim “vsyo yee, yazacam day”.

Hər gün girib WordPress platformasındakı bloqların reytinqinə baxıram, ilk 10-da demək olar ki ən azı 9-u əsl bloqer yazısıdır, yəni xaltura deyil. Bəs bu qədər copy-paste həvəsi hardandır? Bir-iki bloqer tanıyıram ki, siftə yazmağa başlayanda copy-pastedən istifadə edib, amma indi yazdıqları çox əla yazılardır. Yəni yavaş-yavaş öyrənib Amma birini də tanıyıram ki, 100-dən çox yazısı var 90%-i copy-paste. Elə eləməkdənsə, aç bir dənə əyləncə portalı, yerləşdir yazıları, otur özünçün kef elə. Daha bununçün bloq nəyə lazımdır?